Firma LHY Powertrain, wcześniej znana jako Linde Hydraulics, produkuje w Aschaffenburgu między innymi pompy, silniki i zawory. Gotowe produkty są w dużej mierze automatycznie malowane na mokro w wewnętrznej lakierni. Jednak nie zawsze tak było. Jeszcze do 2016 roku firma zlecała ten ostatni krok produkcji zewnętrznemu malarzowi – z wszystkimi konsekwencjami: brakowało elastyczności, kontroli i możliwości wpływu na wady jakościowe i reklamacje oraz własnych kompetencji w tej dziedzinie. Wyższe liczby sztuk nieuchronnie prowadziły do wzrostu kosztów transportu i większego wysiłku planistycznego w logistyce. Stało się to uzależnieniem.
Tak jak kiedyś LHY Powertrain, wiele firm z branży maszynowej do dziś współpracuje z zewnętrznymi malarzami i ostatecznie nie ma kontroli nad malowaniem na mokro lub malowaniem proszkowym swoich produktów. I to jest powszechne w branży: systemy malarskie z lat osiemdziesiątych lub dziewięćdziesiątych – beznadziejnie przestarzałe. „Z takimi systemami nie można już zwiększyć jakości produktów i reagować na rosnące wymagania rynkowe”, ostrzega Volker Wegmann z Instytutu Fraunhofera ds. Technologii Produkcji i Automatyzacji IPA. „W ten sposób proces malowania staje się wąskim gardłem w łańcuchu wartości.”
Fundamentalna wiedza zamiast intuicji
„Czas, aby przemysł maszynowy poświęcił więcej uwagi technologii malarskiej, zdobył odpowiednie kompetencje w swojej firmie i zbudował przyszłościowe systemy malarskie”, radzi Oliver Tiedje, kierownik działu powłok i materiałów wielofunkcyjnych w Fraunhofer IPA. Dlatego wspólnie z Wegmannem i innymi kolegami napisał właśnie opublikowany dokument „Przyszłościowe malowanie w przemyśle maszynowym”.
Autorzy nie tylko szczegółowo przedstawiają, jakie korzyści oferuje zaplanowana z wyprzedzeniem wewnętrzna lakiernia, ale także pokazują, jakie kompetencje są w tym przypadku istotne.
„Systemy malarskie często działają przez 30 lat”, mówi Wegmann. „Nie wystarczy znać tylko aktualny stan techniki, ale także ocenić, jakie nowe metody i materiały pojawią się w przyszłości. Ponadto, przy planowaniu uwzględnia się wiedzę fachową z kilku dyscyplin naukowych: inżynierii, chemii, fizyki, często także biologii – oraz zarządzania przedsiębiorstwem, ponieważ oczywiście system musi być opłacalny.” Zatem fundamentalna wiedza zamiast intuicji.
Nie ma nierozwiązywalnych problemów
Gdy LHY Powertrain zlecił Fraunhofer IPA zaplanowanie przyszłościowego systemu malarskiego dla firmy, interdyscyplinarny zespół badawczy najpierw opracował katalog wymagań z wszystkimi kryteriami, które system powinien spełniać. Następnie naukowcy przystąpili do właściwego planowania. Powstał energooszczędny i elastyczny system malowania na mokro, między innymi z technologią transportową „Power & Free”, w tym bufor sortowania farb, dziewięć stref wstępnego traktowania oraz wysokowydajne urządzenia do rozpryskiwania farby z wymianą koloru w ramieniu robota, w tym technologię wężową w celu redukcji strat materiałowych. Do systemu włączono również połączony suszarkę do wody klejowej i farby pokrywowej z wieloma strumieniami do suszenia cienkich i grubych elementów oraz system wizyjny do rozpoznawania części i tworzenia programów malarskich.
„Zaplanowanie przyszłościowego systemu malarskiego nie jest nierozwiązywalnym problemem i przede wszystkim nie jest czymś, co należy odkładać na później”, mówi Wegmann. „A kto chce mieć pewność, może poprosić o pomoc.”
Kontakt:
